Küçüktüm Ufacıktım… Çığlık sesleri birden sustu, beyaz eldivenli iki tane el beni annemden ayırmış, ayaklarımdan baş aşağı tutmuş popoma tokat atıyordu, birden kendime geldim ve nefes almaya başladım, çektiğim ilk nefes adeta bir kurşun gibi ciğerlerime inmiş ağlamaya başlamıştım. Sonra…
Eğer kirli bir ırmağı içine alıyorsan, bozulmadan kalabilmen için bir deniz olman gerek der Fyodor Mihayloviç Dostoyesvki… Beni çok etkileyen bir tespittir bu, yaşamla ilgili çok önemli bir benzetme yapılmıştır bu sözde… Ne zaman içim sıkılsa Denizi gider izlerim o…
Özellikle kendiminde çok sık karşılaştığı bir durumdur bu; Ne zaman bir konuya girsem, ya da ne zaman bir şarkıyı bestelemek için başlasam ya da konuya farklı bir bakış açısı getirsem… Şu sözle irkilir kulaklarım… “Sen de çok duygusalsın” Hatta çocukluğumdan…